Geniet in Assen, Borger, Emmen, Gasselte en Gieten.

Borger geschiedenis

De ontwikkelingsgeschiedenis van het hooggelegen westelijke zandgedeelte van de gemeente gaat terug tot de prehistorie. De mensen konden nog niet schrijven. We weten hierdoor niet goed hoe de mensen toen leefden. Hun sporen liggen wel in de grond. We moeten dus opgravingen doen en uit gevonden voorwerpen zoals scherven en botten het een en ander zien op te maken.

De eerste mensen in Drenthe waren jagers. Zij trokken rond en woonden dan hier en dan daar weer daar. Van deze mensen zijn nauwelijks sporen achtergebleven. 

In de Nieuwe Steentijd (ruim 5000 jaar geleden) vestigden zich de eerste landbouwers in het gebied.Zij behoorden tot de Trechterbekercultuur.

Dit volk heeft talloze sporen achtergelaten: zij begroef haar doden in hunebedden samen met gebruiksvoorwerpen in de vorm van aardewerk (o.a. trechterbekers) en werktuigen. Hunebedden zijn grote stapels stenen waaronder de doden begraven werden. De mensen die deze hunebedden bouwden waren de eerste boeren van ons land. Zij trokken niet meer rond zoals de jagers altijd gedaan hadden. Zij leven op één plek wonen en verbouwden graan. Ook hielden zij dieren. Ze hadden koeien, varkens en geiten voor melk en vlees.

hunebed borger

De esdorpen op de Hondsrug zijn in hun huidige vorm in en na de vroege Middeleeuwen ontstaan. Het waren van oudsher typisch agrarische gemeenschappen met één of meer gemeenschappelijke essen, waarop het voedsel werd verbouwd. Op de heidevelden werden grote kudden schapen gehouden. Het oostelijk deel van de gemeente bestond in die tijd uit een uitgestrekt hoogveenmoeras, dat vanaf het begin van de 19de eeuw werd ontgonnen. Er werden kanalen gegraven, het hoogveen werd afgegraven en verwerkt tot turf.

Wat overbleef waren de zogenaamde dalgronden, die later werden omgevormd tot vruchtbare landbouwgronden. Hier vinden we de typisch veen koloniale. De ontginning van de toen nog resterende woeste gronden (nu zouden we dat natuurterreinen noemen) vond nog later plaats. Hier liggen nu de, meestal kleine, ontginningsdorpen.

sitemap